20 oktober 2009 - RegioDoc in december 2009

Zondag 6 december 2009, 12.00 uur op de regionale televisie: 

‘RegioDoc’ aflevering 2: ‘Koos Alberts, vechten voor je leven’.
Koos Alberts begon zijn artistieke loopbaan op bruiloften en partijen. Toen onder anderen Willem van Kooten zich in 1984 met zijn carrière ging bemoeien, groeide hij in korte tijd uit tot populair volkszanger. Zijn debuutsingle ‘Ik verscheurde je foto’ is altijd beschouwd als klassieker in het levensliedgenre. Eind 1984 stond hij met drie hitsingles in de Top-10 van de Nationale Hitparade. Met 16 gouden en platina platen en meer dan 25 Top-40 hits, is Koos Alberts nu al 25 jaar één van de grootste zangers van het Nederlandse lied. Hij treedt nog altijd twee tot drie keer per week op.

Op 3 februari 1947 werd Alberts als Koos Krommenhoek geboren in de Amsterdamse Jordaan. Deze documentaire over het leven van de bekende zanger neemt de kijker mee naar de volksbuurt waar hij opgroeide, zijn doorbraak als artiest 25 jaar geleden, het bijna fatale auto-ongeluk in 1987 en zijn overtuigende comeback in 1989. Hij is al jaren te horen in talloze Nederlandse muziekprogramma’s: In ‘Op Volle toeren’ en ‘Nederland Muziekland’ was hij als het ware kind aan huis. Dat dit portret een documentaire is geworden en geen docu-soap, is een bewuste keuze van Alberts.

Productie: Alberts VOF  in opdracht van RTV Noord Holland. Lengte 53 min.

Zondag 13 december 2009, 12.00 uur op de regionale televisie:  

‘RegioDoc’ aflevering 3: twee korte documentaires.

1. Bouwen op God, de verhuizing van Brabantse nonnen naar Gelderland Tilburg breidt uit en groeit richting het oude Trapistinnen-klooster in Berkel Enschot. De gemeente Tilburg heeft het klooster en de grond gekocht. Als de nonnen zouden blijven zou het klooster opgeslokt worden door nieuwe woningen, kantoren en winkels. De nonnen willen en kunnen zo niet leven: veel te veel lawaai en drukte. Ze zijn gaan zoeken naar een andere locatie en vonden die in Arnhem naast de golfbaan van Papendal in de groene heuvels bij Oosterbeek. De zoektocht en de onderhandelingen over de verkoop hebben al met al 10 jaar geduurd. Uiteindelijk zijn de nonnen op 8 mei verhuisd en op 27 mei heeft Omroep Gelderland deze documentaire uitgezonden in de regio. Bijzonder is dat de overleden nonnen zijn meeverhuisd. Er is gefilmd bij het graven op de oude begraafplaats, het wijden van de grond van de nieuwe begraafplaats en het herbegraven. Bovendien is het bijzonder dat in deze moderne tijd een nieuw klooster is gebouwd. In de film praten de makers met drie nonnen, Zuster Charbel (met 39 jaar één van de jongsten), Zuster Gabriel (over de 80) en met moeder-overste Zuster Benedict de Abdis. Het verhaal gaat behalve over het kloosterleven en de verhuizing, ook over roeping en spiritualiteit.

Documentaire gemaakt in opdracht van Omroep Gelderland. Verslag: Rob Haverkamp en Jolanda Beulakker, camera Jonathan van der Kraats, editor Kim Lakerveld, regie Jolanda Beulakker, eindredactie Bas Steman. Lengte: 30 min. 

2.  Ik adem muziek.
Documentaire over de dirigent van Het Gelders Orkest, de Oostenrijker Martin Sieghart. Tot vorig jaar was Sieghart ruim vijf jaar lang de vaste dirigent van het 120 jarige orkest. De toon van het concert bepaalt hij niet vanachter de partituur, maar wandelend met de klanken in zijn hoofd. Martin Sieghart is groot liefhebber van Mahler en Bruckner. Met Het Gelders Orkest speelde hij in de eigen concertzaal, Music Sacrum in Arnhem, diverse symfo-nieën van deze componisten. Martin Sieghart ademt muziek, hij zou niet zonder kunnen leven. Vorig jaar nam hij afscheid van Het Gelders Orkest, waar hij nu honorair gastdirigent is. De documentaire is gefilmd in Arnhem, in Oostenrijk en op Texel.

Regie: Ellen de Jong, scenario: Jitske Jonkman, camera: Bo Gorter, René van den Elzen, geluid: Ivo Voragen, Jip Hilferink, montage: Shaun Leyden. Geproduceerd door XO Media in opdracht van TV Gelderland. Lengte: 30 min. 

Zondag 20 december 2009, 12.00 uur op de regionale televisie:

‘RegioDoc’ aflevering 4:  Laatste kans.
Documentaire van Omroep Brabant over voetballer Marouane Bouchti, speler bij FC Dordrecht. In de film wordt Bouchti een seizoen lang gevolgd: dit is zijn laatste kans om te slagen in het betaald voetbal. Eerder was de 23-jarige Marokkaan uit Den Bosch actief bij Willem II en RKC Waalwijk. Als 17-jarige speelde hij een jaar bij Boavista in Portugal. Daar werd hij dik betaald en in de watten gelegd en speelde hij met jongens die nu miljoenen verdienen bij Europese topclubs. Nu ziet Marouanes leven er heel anders uit. Hij neemt de trein naar trainingen en wedstrijden, krijgt alleen een onkostenvergoeding en moet bijverdienen in een callcenter. Ondertussen blijft hij vechten voor een profcontract en probeert plezier te houden in het voetballen. In de film komen behalve Marouane ook anderen aan het woord: zijn vader en broer Fahd die het niet redde in het betaald voetbal, coach Ruud Heus, oud-Feijenoord-speler, FC Dordrecht-manager Marco Boogers, en zijn vroegere jeugdtrainer Leon Hutten die in Marouane bleef geloven en hem bij FC Dordrecht binnenloodste.

Zo ontstaat een scherp beeld van zowel een allochtone jongen die zijn plek probeert te vinden in de Nederlandse samenleving, als van de ‘kelder’ van het betaald voetbal. Daar blijkt dat de glitter en glamour die we doorgaans associëren met profvoetbal, in werkelijk-heid vaak ver te zoeken is. Op achteraf veldjes proberen talloze spelers een profcontract te veroveren. Marouane is één van die jongens die op veel te jonge leeftijd naar het buitenland is gelokt. Hij wordt daarbij ook nog eens achtervolgd door zijn verleden. Heeft hij in Portu-gal zijn voetbalcarrière met bijbehorend luxeleventje verspeeld? Marouane is optimist gebleven. Vol goede moed probeert hij al het hele seizoen eindelijk zijn grote droom te verwezenlijken. En dan slaat het noodlot toe in de vorm van een knieblessure die wel eens het einde kan betekenen van Marouanes seizoen. De vraag is: komt hij er weer bovenop, en hoe, en gaat FC Dordrecht een geblesseerde speler een contract geven?

Achtergrondinformatie: Omroep Brabant heeft onlangs een zevendelige serie uitgezonden over de reis van een groep jonge Marokkanen naar hun vaderland. ‘Laatste Kans’ is een soort spin-off van de serie, waarmee Omroep Brabant aanhaakt bij de actuele discussie over de positie van jonge Marokkanen in Nederland, en daarbij de jonge Marokkanen zelf aan het woord laat. Omroep Brabant zendt de film in november uit in de regio. Regie/camera/geluid: Helmut Boeijen, montage/vormgeving: Daan Ophof, lengte: 48 min.

Zondag 27 december 2009, 12.00 uur op de regionale televisie:

‘RegioDoc’ aflevering 5:  OverLeven op een landgoed.
Documentaire van Ans Dokter in opdracht van Omroep Gelderland over twee baronnen en hun strijd voor het behoud van hun landgoederen. In de provincie Gelderland vind je de meeste landgoederen van Nederland. Een deel is nog in bezit van de zogenoemde 'oude adel'. Mooie plekken waar natuurliefhebbers en wandelaars van genieten. Maar achter de gevels van de fraaie landhuizen schuilen vaak grote problemen. Eigenaar zijn van een landgoed betekent niet dat je schatrijk bent. Integendeel: de kosten van een kasteel met landerijen rijzen tegenwoordig de pan uit. Daarom is de adel nu verplicht om te zoeken naar nieuwe manieren om geld te verdienen. De inkomsten uit pacht zijn niet meer voldoende.

In de film vertellen twee baronnen hun verhaal. Gijs baron van Dorth tot Medler over landgoed 't Zelle in Hengelo (Gld.) en Willem baron Van Lynden van landgoed Keppel in Laag-Keppel. Ze laten zien welke manieren zij hebben gevonden om het eeuwenoude familiebezit in stand te houden en welke prijs zij daarvoor betalen.

De twee baronnen verschillen duidelijk van mening. De een is niet bang om zijn landgoed open te stellen voor commerciële activiteiten. Hij maait zelf het gras van de golfbaan en vervangt de toiletrollen in zijn vakantiehuisjes. De andere baron woont nog in het grote kasteel. Hij is bang voor inbreuk op zijn privacy maar ontkomt er tegelijkertijd niet aan om ook commerciële activiteiten te ontplooien. Regie, scenario en interviews: Ans Dokter, camera: Tristan Tieben, montage: Marcel von Hobe en Els de Kort, vormgeving: Daniël Schuurman. Lengte 58 min.