jaarverslag 2011

Kabinetten volgen elkaar ten gevolge van verschillende politieke oorzaken snel op de laatste jaren. Met de val van het kabinet-Rutte in april van dit jaar werd abrupt een pas op de plaats gemaakt met de beleidsuitwerking van de door het kabinet gewenste samenwerking tussen de landelijke en de regionale omroep. Veel tijd en energie van NPO en ROOS was er de tweede helft van 2011 gaan zitten in de gevraagde uitwerking van een samenwerking. Begin 2012 hebben we samen met de NPO de minister van OCW geïnformeerd over de mogelijkheden en moeilijkheden ervan. Die informatie ligt dus op het bureau van de minister, echter het zal niet bovenop de spreekwoordelijke stapel zijn. Het zal aan een nieuw kabinet zijn het onderwerp weer op te pakken. En naar mijn veronderstelling zal dat zeker gebeuren. Want van politiek links tot rechts leven er verschillende opvattingen over de bestuurlijke inrichting van de publieke omroep die afwijken van de huidige structuren. Samen met de sombere financieel economische vooruitzichten zijn dat twee ingrediënten die tot discussies over de publieke omroep zullen blijven leiden.
 
ROOS heeft een aantal duidelijke uitgangspunten geformuleerd waar een samenwerking met de landelijke omroep in ieder geval aan moet voldoen. Kort gezegd is het meest belangrijke uitgangspunt dat de legitimatie en uitvoering van de regionale mediaopdracht volledig bij de regionale omroep blijft liggen. Dat is vanuit Den Haag of Hilversum wel eens lastig te begrijpen is mij gebleken, of wordt uitgelegd als het willen beschermen van eigen koninkrijkjes. Echter de legitimatie, en daarmee de uitvoering, van de mediaopdracht van de regionale omroep moet verankerd zijn in zijn regio. Wettelijk verankerd wat ROOS betreft, ook als het gaat om de zeggenschap over de regionale aanbodkanalen. De mogelijkheid van conflicterende centrale beleidskeuzes passen daar niet bij. En ook bestuurlijke structuren die nodig zijn om de Nederlandse landelijke publieke omroep in juiste banen te leiden zijn niet nodig voor de regionale omroep en kunnen dus achterwege blijven. Om te komen tot een samenwerking stelt de regionale omroep het journalistiek, inhoudelijke aspect voorop. Als dat tot voordelen leidt zijn bestuurlijke modellen ook te ontwikkelen alhoewel wat ROOS betreft er van een geheel opgaan van de regionale omroep in bestaande landelijke structuren geen sprake is: dat vereenzelvigt zich immers niet met de specifieke regionale taakopdracht, identiteit, legitimatie en herkomst van de dertien regionale publieke omroepen.
 
Het ROOS-idee van een samenwerkingsplan verzilvert de journalistieke en inhoudelijke voordelen die met een samenwerking bereikt kunnen worden en biedt een goede bestuurlijke oplossing voor het samenbrengen van de twee verschillende organisaties. Daarmee ontstaat ook perspectief op de doorontwikkeling van de twee aparte publieke omroep organisaties tot één nieuwe op wat langere termijn. Als een volgend kabinet invulling wil geven aan de publieke omroep in Nederland moet de verankering en uitvoering van de publieke regionale omroep plaatshebben in de regio. Dan gloort er nog steeds een mooie publieke omroep aan de horizon.
 
 ROOS jaarverslag 2011
mobiele versie